piątek, 1 listopada 2013

{...na ziemi wiecznych żądań i krótkich niepragnień...}



*
W myślach, ale też w dźwiękach, smakach, zapachach, a nawet w rzeczach niektórych są ze mną Ci, których już nie ma. Na co dzień. 
O, proszę – jem twarożek z rzodkiewką i myślę o B.; spoglądam na delikatną, szydełkową kapkę mojej Córy i widzę W.; słyszę miauczenie kota i widzę, jak głaszcze go A. Jem ciasto drożdżowe i wiem, że żadne inne nie smakuje jak to, które robiła S.
Takimi niepozornymi odnośnikami zapisali się w mej pamięci. Klikam owo zmysłowe hiperłącze i rozwijam wspomnienia.
Są!


[Fot. Piergiorgio Branzi; 1928]
***
Przykleił się do mnie z tydzień temu i krok w krok za mną tupta, chyba się dopomina, by go jednak tu zamieścić:

Ostatni łan
{…A gdy wreszcie znużeni oddamy swój popiół
Do gwiazd odpływającej nie nazwanej fali
Bóg spotka nas i w niebo własne swe przetopi
I to nam żąć rozkaże, co żeśmy rozsiali…

…na ziemi wiecznych żądań i krótkich niepragnień,
Mocą chwili pożartych, porywów, uniesień.
I wiecie, że nas wówczas straszny lęk ogarnie,
Gdy ów łan ostatni ku oczom się wzniesie.

…Ciężkie kłosy łez pełne… a z gwiezdnych zamętów
Podarte przez nas w biegu wyciągną się dłonie
I bóg sądowe szale rozwiesi na łonie…

…tych gwiazd w które wiecznie szliśmy zapatrzeni,
Kiedy lichy ich przebłysk przeklął i opętał,
A potem nas postrąca w otchłań razem z niemi!…}
[Tymoteusz Karpowicz, 1942]
*
__________________________


  • Awatar
    Mary · 1 rok, 4 mies. temu
    Moi bliscy zmarli też na co dzień ”towarzyszą” mi we wspomnieniach – zazwyczaj pogodnych, ale dziś znów – jak co roku – dopadły mnie tęsknota, smutek, żal…
  • Awatar
    dhof · 1 rok, 4 mies. temu
    Właśnie przeczytałam Twoje słowa i pasowłby komentarz, który zamieściłam kilka chwil wcześniej u Mary. Wiersz przemówił do mnie szczególne osobiście i wzruszył do łez.
  • Awatar
    fibula vel Joa · 1 rok, 4 mies. temu
    Do, tak, teraz częściej myśli mkną w tę stronę. Czy to „monalizowy” uśmiech,DiazieMary, tak, dla tych, którzy zostają, odejście najbliższych to jednak pustka. Dhof, cieszę się bardzo, że i Tobie wiersz ten stał się bliski.
  • Awatar
    inusia · 1 rok, 4 mies. temu
    Wiersze najtrafniej oddają uczucia i tęsknoty.
  • Awatar
    fibula vel Joa · 1 rok, 3 mies. temu
    Czasem wiersz, czasem zdanie, a bywa i tak, że nic nie jest w stanie uczuć nazwać.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

{Czy to takie ważne o czym? Sama rozmowa jest wystarczającym powodem, aby chcieć porozmawiać.}
/Wiesław Myśliwski/

ostatnio czytane